الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
33
خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى )
اخَذْتُمْ تُورُونَ « 1 » وَقْدَتَها « 2 » وَتُهَيِّجُونَ گردد ، و تسليمتان شود ، ناگهان جَمْرَتَها « 3 » ، وَتَسْتَجِيبُونَ لِهِتافِ آتش فتنهها را برافروختيد ، و شعلههاى آن را به هيجان الشَّيْطانِ الْغَوِيِّ وَاطْفاءِ انْوارِ الدِّينِ درآورديد و نداى شيطان اغواگر را اجابت نموديد ، و به خاموش ساختن انوار تابان آيين الْجَلِيِّ وَاخْمادِ سُنَنِ النَّبِيِّ الصَّفِيِّ . حق و از ميان بردن سنّتهاى پيامبر پاك الهى پرداختيد . به بهانهء تُسِرُّونَ حَسْواً فِي ارْتِغاءٍ ، وَتَمْشُونَ گرفتن كف - از روى شير - آن را به كلى تا ته مخفيانه نوشيديد . - ظاهراً سنگ ديگران را به سينه مىزديد لِاهْلِهِ وَوُلْدِهِ فِى الْخَمَرِ وَالضَّرّاءِ ، اما باطناً در تقويت كار خود بوديد . - براى منزوى ساختن خاندان و فرزندان او به كمين نشستيد ،
--> ( 1 ) . آتش جنگ را روشن كرديد . ( 2 ) . بر وزن « تمرة » شعله . ( 3 ) . قطعه شعلهور شده از آتش .